அவளும் நானும்!





-01-

கூடல்கொண்ட மேகங்களின்
பெருமழைச்சாரல் போல
உடலோடு உறவாடி
என்னுயிரை இதழ்களால் உட்கொள்கிறாய்;
நானென்ற வெற்றுடலோ
உன் கூந்தலில் தலை துவட்டுகிறது!

-02-

என் கைப்பிடிக்குள் மவுஸ் போல
சிக்கிக் கொள்கின்றன உன் நினைவுகள்
மவுஸ் பேடாய் தேய்கிறது மனது!

-03-

கண்கள் வழி சிரிக்கிறாய்;
என்னுயிர் உயிர்த்தெழுகிறது.
தென்றல்மொழி பேசுகிறாய்;
தாழிடப்பட்ட மனக்கதவு திறக்கிறது.
இனி உன்னுள் கலந்து நீயாகிறேன்!

-04-

உன்னோடு இருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியிலும்,
இதுவரை கண்டுபிடிக்காத
புதுப்புது கிரகங்களையெல்லாம் கடந்து வந்து,
அதற்கெல்லாம் உன் பெயரையே சூட்டுகிறேன்!

-05-

உன் விரல்கள் கோர்த்து,
மழலை மொழி பேசி,
நெரிசலான பாதையில் நடக்க ஆசை.
உன்னை பெற்றெடுத்தவங்களுக்கு மட்டுமல்ல,
எனக்கும் நீ சின்ன குழந்தை தான்!

- இரா.ச.இமலாதித்தன்

சிரிப்பின் சாவி!



வாட்சப் டீப்பியாக
கல்லூரிக்கால நண்பர்களெல்லாம்
தங்களது குழந்தைகளை வைத்திருக்க...இவனோ
ஃபேஸ்புக்கில் குழந்தைப்படம் வைத்திருக்கும்
பெண் பெயரிலுள்ள ஏதொவொரு ஃபேக் ஐடிக்கு
நட்பு விண்ணப்பம் அனுப்பி கொண்டிருக்கின்றான்.
எந்த வருடமென்ற
நினைவிலிள்ளாத நாளொன்றில் எடுக்கப்பட்ட
சிரித்துக்கொண்டிருக்கும் இவனது படமே
இதுநாள் வரை
இவனது டீப்பியாக இருந்து கொண்டிருக்க;
கடைசியாக சிரித்த அப்படியொரு சிரிப்பு
இனி எப்போது வருமென
அவன் உட்பட யாருக்குமிங்கே தெரிய போவதில்லை.
ஒருவேளை
அவனது திருமணத்தின் போது போட்டோகிராஃபருக்காக
இந்த புத்தனும் சிரிக்க வாய்ப்பிருக்கிறது;
அதற்கு பின்னாலும்
இதுபோல தன்னை மறந்து சிரிப்பானா என்பதே
கேள்விக்குறி தான்...
காரணமெல்லாம் பெரிதாய் ஒன்றுமில்லை;
மனைவியாக வரப்போகிற
யாரோவொருத்தியிடம் தானே இருக்க போகிறது
இவனது சிரிப்பின் சாவி!
அழத்தெரிந்த மனைவியிடம்
சிரிப்பது அவ்வளவு எளிதாயென்ன?
இப்போதே சிரித்து விடுயென
பிரபஞ்ச குரலொன்று
இவனுக்குள் ஒலித்து கொண்டிருக்கிறது;
இப்போது இவன் யோசித்து கொண்டிருக்கிறான்
திருமணம் செய்ய வேண்டுமாயென்று!?

- இரா.ச.இமலாதித்தன்

பிரிவின் வலி!


















001.

எனக்கான வருடத்தில்
365 நாட்கள் வருவதேயில்லை;
உன்னை காணாத நாட்களெல்லாம்
நாட்காட்டியிலிருந்து
கிழிக்கப்படாமலேயே
வெறுமையாய் கடந்து செல்வதால்!

002.

வெறும் ஐம்பது மைல் தொலைவு கூட
இந்த ஒரு நாளில்
அண்டார்டிகா கண்டத்திலுள்ள
தூரம் போல உணர வைக்கிறது
என்னருகில் நீ இங்கில்லை!


 003.


நேற்றை கடந்து விட்டு வந்த
இன்றும் கூட
நாளை கடந்து விடும்;
நேற்றால் இன்றை இழக்கிறேன்,
நாளை என்ன வைத்திருக்கிறாய்?
நான் இழப்பதற்கு!

- இரா.ச.இமலாதித்தன்

காதலும் கடவுளும்!




















001.

தாமரை நீ
அதன் இலை நான்
தண்ணீர் போல நம் நட்பு
விலகுதல் எளிது தான்
ஆனாலும் முடியவில்லை
இறையாய்
மனதினுள் நீ!


002.


நான் என்பதையே
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
உன்னால் இழக்கிறேன்
நீ மட்டுமே
என்னுள் இருக்கிறாய்
இப்போது
நீ கடவுளா? காதலா?
குழம்பி நிற்கிறேன்!


003.


ஞானியின் நிலை
எதுவென தெரியாது
ஆனால் நான்
புற வாழ்வியல் எல்லையை
கடந்து விட்டதாய் உணர்கிறேன்
இறைவனிடம் எதை கேட்பதென்றே
தெரியவில்லை
என்னையே கேட்டுவிடவா?


- இரா.ச.இமலாதித்தன்

இணையக்காதல்!












 


பதில் என்னவாக இருக்குமென
வெகு நேரமாய்
வருகைக்காக காத்திருந்து
ஒருவழியாய் ரெண்டு கோடும்
கடல்நீலமாய் மாறிருந்தது...
"டைப்பிங்..."

உள்ளுக்குள் குறுகுறுப்பு...
'குட்நைட்' என பதில் வந்திருந்தது
தூக்கமே இல்லை அன்றிரவு
வாட்சப் மட்டுமே வாழ்க்கையில்லை என்பதை
அவன் புரிந்து கொள்ள வாய்ப்பில்லை
இன்று
இணையக்காதல்கள்
இருக்கின்றன
இணைகின்றன
உடனே இல்லாமலும் போகின்றன
காதல் எதுவென தெரியாமலே!

- இரா.ச.இமலாதித்தன்

புறக்கணிக்கப்பட்டவனோடு கடவுள்!




தாய் தகப்பனை பற்றியெல்லாம்
கவலையில்லை
இனிசியல் இல்லாதவனுக்கு...
எல்லாமும் இழந்த பிறகு
விதியை பற்றியெல்லாம்
பெரியதொரு அக்கறையுமில்லை...
அவன் மீதான சமூகத்தின் புறக்கணிப்பு
கனவின் குரல்வளையை நெரிக்கலாம்...
வீதியெங்கும் குப்பைகளுக்குள் கிடக்கும்
பாட்டில்களை பொறுக்கி கொண்டு
மிச்சமிருக்கும் தண்ணீரை
யாரோ பெருமைக்கு நட்டுவிட்டு போன
சாலையோர புறக்கணிக்கப்பட்ட
மரக்கன்றுக்கு இளைப்பாற்றுகிறான்...
அந்தி சாயும் வேளையில்
முனியாண்டி விலாஸ் புரோட்டாகளில்
ஒருவேளை மட்டும்
வயிறாற பசி போக்கி கொள்கிறான்
கூடவே மஞ்சள்நிற நாயுக்கும்
ஜீவகாருண்யம் செய்துவிட்டு
வெகுநாட்களாக தாழிடப்பட்ட கடையின் வாசலில்
கொசுக்களோடு இரவை கழிக்கிறான்...
ஒவ்வொரு நாளும்
இயற்கையை காதலிக்கிறான்...
அவனை யாரும் பொருட்படுத்தவில்லை
அவனும் யாரையும் அலட்சியபடுத்தவில்லை
இது அவனுக்கான மண்
அவனாகவே வாழ்ந்துவிட்டு போகட்டுமேயென
மெளனமாய் வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருக்கிறார்
உலகை படைத்த கடவுள்...
அவன் இயற்கையை இன்னும் காதலிக்கிறான்!


- இரா.ச.இமலாதித்தன்

பராபரனே!



கண்ணீர்த்துளி போன்ற
இராவண தீவுக்குள்
ஓயாத அலைகளாய்
உயிராயுதம் ஏந்தும்
மாவீரர்களை உருவாக்கி
கரும்புலி துணையால்
வரும்பகை அழித்த
பரம்பொருளான பராபரனே;
ஆறுமுகன் போல
ஆறெழுத்தில் வீறுகொண்டு
தமிழினத்தின்
தலையெழுத்தை மாற்றிய
தலைவனவன் பிரபாகரனே!

- இரா.ச.இமலாதித்தன்

தமிழ் தேசிய தலைவா, 60ம் அகவை வாழ்த்துகள்!

‎தமிழ் தேசிய தலைவன்‬!



"பி"ழையில்லா
"ர"ம்பொருள் போல
கோட்"பா"டு கொண்ட
போர்க்"க"ளங்களால்
சுதந்தி"ர" தமிழ்நாட்டிற்கான
முருகனானா"ன்"
என் பிரபாகரன்!

- இரா.ச.இமலாதித்தன்

முதல்வர்!



அன்னார்ந்து ஹெலிகாப்டருக்கும்
சட்டென குனிந்து காரின் டயருக்கும்
வணங்கிய கைகளிரண்டும்
ஒரேயடியாய் ஓய்ந்து கிடக்க;
பதவி மட்டும் என் பெயராக பிரதிபலிக்க
இனி வேடம் தரிக்கின்றேன்!

சின்னஞ்சிறு சிரிப்பையும்
ஊதி பெரிதாக்கி
”உற்சாகமான ஓ.பி.எஸ்.!”யென
ஊடகங்கள் ஊர்முழுக்க
சொல்லிவிடுமென்பதால்
பொதுவெளியில்
புன்னகைக்கு ஓய்வளிக்கின்றேன்!

மழிக்கப்படாத நரைத்த தாடியில்
அரசியல் ஏதுமில்லை;
ஆளுமைமிக்க பதவியிலும்
சுயமாய் ஆட்சி செலுத்த முடியாமல்
சுவரில் தொங்கவிடப்படுவதாய்
ஓர் உணர்வு!

என்னருகில் மக்களின் முதல்வரான
அம்மாவின் படம் இருக்கின்றது
இது பிரம்மையல்ல
இப்போதாவது நம்புங்கள்
உண்மையாகவே
நான் தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சர் தான்!

- இரா.ச.இமலாதித்தன்